Қишлоқ ёшларининг аксарияти хорижий давлатлар, асосан, Россияга меҳнат муҳожирлигига отланиши барчага маълум. Куз фаслининг охирида эса, кўпчилиги қишлоққа қайтиб, икки-уч ой оила даврасида бўлишади. Баҳор келиши билан яна хорижга отланишади. Муҳожир, балки қишда ўз уйида дам олса керак, деб ўйларсиз. Дам олиш қаёқда? Оилада муҳожир бош қотирадиган муаммолар тўлиб-тошиб ётибди. Биров уйини  таъмирлаши, бошқаси ўғилчасига суннат тўйи

қилиши, яна бири янги уй қуриши керак, хуллас, муҳожирнинг дам олишга имконияти йўқ.

Чўпонободни катта қишлоқ, деб бўлмайди. Кўпи билан уч мингдан зиёд аҳолиси бор. Бу қишлоқ ёшлари турли касб-кор қилиш билан бир қаторда ёзда муҳожирликка йўл олишишди. Қиш мавсумида эса хориждан қайтган ёшлар билан гавжум қишлоқ баҳор келди дегунча, ҳувиллаб қолади.

Ҳар бир қишлоқнинг ҳам меҳнаткаш, сахий, олийжаноб ёшлари бор, албатта. Биз шундай ёшлардан бири тўғрисида ҳикоя қилмоқчимиз.

Абдулла Ҳалимов ҳар йили Россияга бориб, ишлаб келади. У Россияда қурилиш соҳаси бўйича кўпгина ҳунарлар соҳиби бўлди. Ғишт териш, деворларга ишлов беришдан, томни ёпишгача, ҳамма ишни уддалайди.

Бундан уч йил аввал қишлоқнинг эскириб қолган масжидини замонавий усулда кенгайтириб, қайта қуриш керак бўлиб қолди. 25 йил олдин лойдан қурилган масжид ҳозирги замон талабига жавоб бермас эди. Қишлоқ аҳли маблағ йиғиб, масжид деворини тиклаш учун цементблок (цементли ғишт) сотиб олди. Россиядан қайтган ёшлар кўп эди. Ҳашар бошланди. Қисқа муддатда девор тикланди. Энди масжиднинг томини ёпиш, деворларга ишлов беришга ҳунарманд уста керак эди. Маблағ тахта, шифер, дераза ва эшик сотиб олишга етарди-ю, усталарнинг иш ҳақини тўлашга етмасди.

Шунда Абдулла олижаноблигини кўрсатди:

-Бугунги кунда мустақил мамлакатимиз ҳудудида қурилажак ҳар қандай иншоот ҳамма томонлама замон талабига жавоб бера олиши керак. Ота-боболаримиз масжид қуришда ҳақ олмай ишлаган эканлар. Мен ҳам ҳақ олмасдан савоб учун ишлашга аҳд қилдим. Вақтим камроқ, икки ойдан сўнг Россияга кетмоқчиман. Агар бошқалар ҳам қўлидан келганича ёрдам берса, шу муддат ичида масжид ишининг ҳаммасини юз фоиз битказиб, сизларга топшираман,- деди у.

Ҳамма розилик билдирди. Керакли қурилиш материаллар харид қилинди. Ёшларнинг бир қисми ёрдам бера бошлади. Бир ойлар ичида масжиднинг томи ёпилди. Яна бир ой ичида девор, дераза ва эшиклар иши битказилиб, масжид намоз ўқиш учун тайёр ҳолатга келди. Қишлоқ аҳли Абдулланинг ҳунарига таҳсин айтишди. Масжиднинг ички томони одамлар ҳавас қиладиган даражада кўркам эди…

Абдулла Россияга кетар чоғи одамларга яна бир ишни тайинлади:

- Масжид ҳовлисининг лойдан қилинган деворлари унинг кўркини бузиб турибди. Агар қўлларингиздан келса, пул йиғиб, деворларини цементблок билан кўтарсаларингиз, янада кўркамлашарди. Ҳукуматдан комиссия ҳам нуқсон тополмайди,- деди.

Орадан икки йил ўтди. Ташаббускор одам топилмади. Масжиднинг ҳовли девори аввалги ҳолатида тураверди.

Абдулла яна Россиядан келиб ташаббус кўрсатди. Оилалардан пул йиғиб, цементблок сотиб олди. Ҳовли деворлари қулатилиб, унинг жойидан тош фундамент қўйилди. Кейин цементблок билан девор кўтаришди. Албатта, бу ишда ҳаммага Абдулланинг ўзи ўрнак бўлди. Тўғрисини айтганда, ҳаммадан кўп Абдулла ишлади. Баъзи пайтлар икки-уч кунлаб ёлғиз ўзи ишлашига тўғри келди, аммо бошқа ёшларни яхши ишламаганликда айбласак, бу ҳам адолатдан эмас. Бу ишларда Холбобо Ражабов, Абдураҳим Бердиев, Илҳом Соҳибназаров, Муродали Қуватов, Рўзибой Кокулов, Равшан ва Ҳасан Отабековлар, Насим Сувонқулов, Нурмаҳмад Болтаев, Тўйчи Қиличев, Доно Қиличев, Умед Соҳибназаров, Файзали Шарафалиев, Ҳаким Тоғаев, Али Соҳибназаров, Насим Соҳибназаровлар фаол қатнашиб, ўз ҳиссаларини қўшдилар.

Олижаноб, ватанпарвар, меҳнатсевар Абдулла ва унга кўмакдош  ёшларга сиҳат-саломатлик тилаб, ишларига муваффақиятлар ёр бўлсин, деймиз.

Турназар Бўтаев,

Ёвон ноҳияси,

Чўпонобод қишлоғи.