СОҒИНЧ

Оҳ, армон гулларим, бу оқшом яна

Кўксимда ўсдилар – жонимни олиб.

Ҳушимдан айирди ишқнинг ифори,

Азиз дамларимни ёдимга солиб.

Жонбахш хотиранинг учқунларидан,

Кулади, куяди, ўртанар бағир.

Дунёга сиғмаган беканор ғусса

Менинг нафасимга сиғди-ку, ахир.

Қабоғимда абад асрангай ул ёр,

Қароғимда абад яшнагай ул ёр.

Токи уриб турган юрак бор менда,

Йўлларида интизорман, интизор.

Олисларга кетган қушлар омон,

Қанотида соғинч-толиб келмоқда.

Қайтишига инонганман кўп замон,

Ёргинамдан пайғом олиб келмоқда.

СЎНГГИ ЯПРОҚ

Титрайди дарахтнинг шохида япроқ,

Ҳолини танг айлаб шамоллар изғир.

Ўйланиб, ўртаниб қарайман унга,

Бу ноком дунёнинг ишидан дилгир.

Шамолга бас келмай япроқ ногаҳон,

Оёғим остига узилиб тушди.

Тирикликнинг баланд шохидан гўё,

Ўзим узилгандек кўнглим увишди.

КУЯВЕРАМАН

Дил ўртайди - онамнинг оҳи,

Бемор ғами эзади гоҳи.

Тиканларни оралаб ёки

Куйган сайин куявераман.

Офтобини бой берган тундек,

Ёниб ёнолмаган тутундек,

Ун бермаган бесадо ундек,

Куйган сайин куявераман.

Ёлғончининг қўллари баланд,

Бадхоҳ кимса берганида панд,

Олов ичра сочдек ҳолим танг,

Куйган сайин куявераман.

Ёр кўйида дарёдек оқиб,

Андуҳларим ўзимга ёқиб,

Келар бахтга умидвор боқиб,

Куйган сайин куявераман.

ОРЗУ

Икки ёрти бирлаша олмасак гар,

На оёқ-қўлим бор, дардим ҳам беун.

Пажмурда юрагим, кутганим ёрим,

Фурсат етмадими, бўлмоққа бутун.

Ҳушимни олгансан, вужудимда сен,

Бокира рухсоринг ёқимли ва хуш.

Сенинг-чи, нигоҳинг йўлларимдадир,

Нажот истагида жонсарак, эй қуш.

Хаста юрагимга дармон бер ўзинг,

Ҳаётга қайтайин, олайин нафас.

Ёнимда бир лаҳза бўлишинг такрор -

Энг ширин орзудир, энг тоза ҳавас.

Орамизда масофа жуда ҳам узун,

Бағримизда дилбар ғам бор, алам йўқ.

Ишқ элтади кўнгил кутган манзилга,

Бир манзилки, ундан афзал олам йўқ.

БЕДАВО ДАРД

Кетди манинг илк бахтим,

Доғи дилдан кетмади.

Кўкларга етган оҳим,

Дилдор, сенга етмади.

Кетди умримдан баҳор,

Дилгир хазонни солиб.

Жоним баҳосига тенг,

Ороми жонни олиб.

Кўзимдан нур кетса-да,

Унда сенинг жилванг бор.

Кетса бахт мендан кетди,

Бахт баҳори сенга ёр.

Кетди ишқ, ўзи бирла

Бор-йўғим олиб кетди.

Бедаво дард савдоси

Бу жонда қолиб кетди.

ИЛҲОМ ЛАҲЗАСИ

Тугамади янги шеър, аммо

Умримдан ўтди у-з-у-н бир йил.

Жон чекаман, бўлмасин шеърим,

Пишиб етилмаган хом бир гил.

Титроқ кириб бору будимга,

Чулғаб олди яна бедорлик.

Қоғоз узра тўкилди ашким,

Қуёш порлаб ёшарди борлиқ.

Сархуш ёдим чиқариб қанот,

Ич-ичимда илҳом тўлғанди.

Қайноқ эди, чўғ эди нигоҳ,

Вужудимда ҳислар чулғанди.

Парвоз этгил, баландроқ учгил,

Бехоб туним эгаси - қумрим.

Сенсиз юлдуз юлдузмас менга,

Бедор, бемор ўтса-да умрим.

КЕТМА

(Қўшиқ)

Кетма бахтим, бағримда

Бир боғки, сўлим-сўлим.

Баҳор келди, кел энди,

Менинг беғубор гулим.

Кетма асло қошимдан,

Айтар сўзларим бисёр.

Қил сиғмас бу юракда

Ёлғиз сенга ниёз бор.

Кетма, сен билан ёшлик

Мендан абад кетади.

Айрилиқ боғ-баҳорнинг

Барги хазон этади.

Кетма, ахир шундоқ ҳам,

Дунёнинг ўзи бир кам.

Сенсиз қолсам ёлғизман,

Ўлдирар ғам, маҳбубам.

Кетма, сенинг борлигинг,

Жону жаҳонимга нур.

Қалб денгизида мангу

Яшнаган энг тоза дур!

Акбар Абдулло, Тожикистон Ёзувчилар иттифоқи раисининг ёрдамчиси.

Тожик тилидан Солиҳа Олимова таржималари.