Онажонимнинг сўнгги сабоғи

Меҳрибон ва беозор, озода ва поктийнат, олти ёшидан етимлик азобин тортиб, мактабда атиги икки йилгина ўқиган, қизалоқлик пайтидан бошлаб, улғайганича колхоз далаларида тер тўкиб ишлаб, суяги меҳнатда қотган, турмушга чиқиб, қалбининг азизи билан бирга икки ўғил ва уч қизни оқ ювиб, оқ тараган, меҳр ила тарбия берган, ўқитган, одам қилган онажоним раҳматли отам вафот этганларидан сўнг, роппа-роса беш юз олтмиш кундан сўнг дунёдан ўтган.

Иффатни сақланг, қизларжон…

Кўплаб шоир ва ёзувчилар аёлларни таърифлаб, уларнинг шаънига чиройли сўзлар айтишган. Лекин ҳозирги кунда мақтовлару таърифлар айрим аёлларимизга ярашмай  қоляпти, назаримда.

«Сен барибир муқаддассан, муқаддас аёл!» Биргина шу таъриф барча аёлларга берилгандек, гўё.