МЎЙСАФИДНИНГ ҲАЙРАТИ

Бир мўйсафид журналист Жума Мирзонинг сочи оқ ва мўйлови қора эканлигини мушоҳада қилиб, ундан сўради:

- Болам, ғам емоқдан шундай бўлдингми?

- Йўқ, бобо, кам емоқдан, - жавоб берди Жума.

 АДАШ

Ҳажвчи Гурез Сафар журналист Бегижон Махсумни кўриб сўради:

«Ғурбатда ғариб шодмон бўлмиш эмиш…»

2002 йилнинг ёзи эди. Мен ўшанда ўн еттига қадам қўйгандим. Ҳамсоямиз Тоғай малим Россиядан пул ишлаб келди. Қамиш билан ёпилган томини бузиб, баланд кўтарди-да, шийпир қоқди. Буни кўрган ҳамқишлоқлар пайтавасига қурт, кўнгилларига васваса тушди, ҳисоб. Отам ҳам бир куни масжиддан ҳовлиқиб келди-да: ”Тоғай малим яқинда Москвага қайтаркан. Илтимос қилгандим. Сени обкетишга кўнди. Тўрт кундан кейин жўнайсанлар”,- деди, очиқ осмонда чақмоқ чаққандек қилиб. Ўша кеча ухлай олмадим. Эрталаб жойимдан турарканман, танам жуда ланж эди