СПОРТ

Мулойимхунук

"Ҳақиқати Ленинобод" газетасида ишлаб юрган пайтларим. Усмонжон Тожибоев (жойлари жаннатдан бўлсин) газетанинг бош муҳаррири эдилар. Фақат тожикча эмас, ўзбекча ибораларни ҳам кўп билардилар ва усталик билан, айни жойида ишлатардилар. Масалан, гап уқмас, тебса-тебранмас ходимларнинг айтилган ишни вақтида бажармасликларидан авзойилари бузилганда: "Ўзбеклар яхши отга бир қамчи, дейишади, келинглар, ўртоқлар, яхши от бўлайлик", -

Қурбонлик риё учун эмас

Қурбон ҳайити яқинлашар экан, кўплар жонлиқ сўйиш тараддудига тушишади. Лекин қурбонлик қилишдан мақсад нима эканлигини тушунмай, унга қўл урадиганлар ҳам бор. Афсусланарли томони, айримлар қурбонлик қилишни ўзини кўрсатиш усули, деб ўйлашади. Катта-катта дастурхонлар ёзиб, зиёфат уюштириб, меҳмон чорлашади. Бошқача қилиб айтганда, Аллоҳ йўлига қилинадиган маросимни "кўз-кўз"га айлантиришади.