Даъво

Хаёлга ботиб ишдан уйга қайтарди. Оёғини ердан зўрға узарди. Жуда чарчаган эди. Гўё бир ўзи бир вагон кўмир ташигандек. Район марказидаги Гулханий деб номланган катта йўлдан юриб, ўнг томондаги кўчадан ўтиб, чап томондаги биринчи дўконга кирди. Кунлик иш ҳақини олган эди. Ёғ, совун, шакар яна болалари учун ширинликлар ҳам сотиб олди. Дўкондан қўллари тўлиб халталар билан чиқди. У ён-бу ёнига нигоҳ ташлади. Қараса узоқдан қўшниси

Бир келиб кетинг Турсунзодага!

- Ҳар даврнинг ўз қаҳрамонлари бўлади, - дейдилар. Ҳақ гап. Биз тилга олмоқчи бўлган, мустақиллик йилларида Турсунзода шаҳар раҳбарлиги лавозимида фаолият юритган ҳар бир шахс ўзидан яхши хотира, эзгу иш қолдирган, десак, хато бўлмас. Марҳум М.С. Табаров чекига ҳар бир "ўзбошимча" "ўзи хон, кўланкаси майдон" бўлган оғир йилларда раҳбарлик қилиш тушган эди. У киши шаҳар халқ хўжалигини бошқариш билан бир қаторда, тинчликни сақлаш