МИНТАҚАЛАР

Ҳаёт билан ҳамқадам

Носир Хусрав ноҳияси мамлакатимизнинг шарқий-ғарбий қисмида, Ватанимиз пойтахти Душанбе шаҳридан тахминан 230 километр узоқликда жойлашган. Илгари Бешкент номи билан аталган ноҳия юртимизнинг қадимий ва тарихий гўшаларидан бири ҳисобланади.

Биз иш юзасидан ушбу ноҳияда бўлиб, ноҳия раиси Нуриддин Садриддинзода билан бу ерлик меҳнаткашларнинг жорий йил олти ойида

Ноумид шайтон

   «Аросатдаги одамлар» романидан парча    

Шоирга мактуб йўллаб, бутун умид-орзуларимни унинг жавобига боғлаган ҳолда почталон йўлларига нигорон эдим. Вақтнинг ўтиши бу қадар қийин бўлмаса! Орадан бир ой ўтди, қирқ беш кун ўтди... Жавобдан дарак йўқ. “Шоир халқи ҳам шеърларида лоф ураркану бировга ёрдам қўлини чўзиш зарурати туғилганда ўзини четга олар экан”, деган андишаларга бориб қолдим. Ҳа, ҳозир кимдан ҳам гина қилиб бўлади, дейсиз.