Мақолалар архиви

Зарнисорнинг бош шифокори

Биз номини тилга олмоқчи бўлган инсон оламдан ўтганига қарийб чорак аср бўлибди. Лекин кекса ва ўрта авлод вакиллари яхши билишади, ҳурмат билан тилга олишади, баъзан: -Эсиз одам, ёш кетди-да… Юзлаб дардмандларга даво топди-ю ўзига келганда…,- деб қўйишади. Эсладингизми?.. Ҳа,  ҳар гал эсланганда, Исматулло Юлдошев хотираларда буюк инсон сифатида гавдаланади. Бу инсон Зарнисорда туғилган, шу қишлоқнинг тупроқ кўчаларида болаликнинг

«Мен элимнинг юрагида яшайман…»

1993 йилнинг эрта кузи. Далаларда пахта қийғос очилган. Иш қизғин. Ҳовли четидаги азим чинор япроғи «чирт» этиб узилди-ю, майин шабада қанотида оҳиста-оҳиста қалқиб ерга тушди. «Хазонрез ҳам бошланди. Келаси йил шу кунларда, Худо хоҳласа, Равшаналим келиб қолади. Эҳ-е, келса-чи, қишлоққа тўй бериб, ўғлим яхши кўрган қизни келин қиламан».

Нонуштага ҳозирланаётган Анзират ая самоварга ўтин ташларкан