Пушталар - бу менинг тупроқ йўлларим,

Пушталар ичида ўйнадим кўпроқ.

Пушталар - отаю онам қабридир,

Намозгоҳим менинг  бу чанг, бу тупроқ.

Дилим увоқларин ташимоқда, кўр,

Қора-қура мўру чумолилар оч.

Ариқлар лабидан лойимни олиб,

Ҳар томон учмоқда қора қалдирғоч.

Менинг момом гуё момогулдурак,

Баҳордан ёлғону баҳордан рўё.

Ул яшил чигиртка-бешиктебраткич,

Менинг бешигимни тебратган гўё.

Ушбу дўланалар қатори каби,

Ҳамқаторим йўқдир, қатордошим йўқ.

Элок дарёсидек бир ҳамканорим,

Ҳамканорим  йўқдир, канордошим йўқ.

Ана мен, ана ой, девор устида,

Току тут сояси, толсояга боқ.

Болаликда кўрган филмга ўхшар,

Оймомага монанд филм - қора, оқ.

Келбати келишган вужуди ўктам,

Юз йиллик чинордек пирим йўқ менинг.

Танаси бужур ул калтут мушти-ла,

Урса йиқиламан, сирим йўқ менинг.

Дўнгликнинг ортида Сўфиёним бор,

Сомоншувоқ кулба, зар-олтин сиёқ,

Кулбалар ортида менинг мактабим,

Чиройли  оқланган оқ девори йўқ.

Ёқтириб искайман, бўйлайман ахир,

Ноннинг оловидан чиққан тутунни.

Дўнглик ортидаги осмони хушдир,

Соғиниб ўпаман, ўпаман уни.

Ёмғирнинг сувини қайнатардилар,

Ёмғир тина қолсин, дея ёш-қари.

Кўзларим сувини қайнатинг, майли,

Токи қуриб битсин, кўзим ёшлари.

Бозор СОБИР,

Абуабдулло Рўдакий номидаги давлат мукофоти лауреати,

«Ситораи Президент» ордени соҳиби.