ТАҲРИРИЯТ

Кўнгил меҳри

Умр йўлдошим марҳума Турсуной Йўлли қизи хотирасига бағишлайман

Сўри ёнига кимдир дон сочиб кетди. Ўн чоғли товуқ қанот қоққанича шамол тўзғитган хазондек оёқлари ерга тегиб-тегмай келди-ю, донга ёпирилди. Товуқлар тумшуғи чангчининг чўпидек, донга кўз илғамас бориб-келарди. Чипор товуқ донга қизғанди, ёнидагисига  хезланиб қўйди.

БИР БУВИНИНГ НЕВАРАГА АЙТГАНЛАРИ

Уруш йиллари эди,

Ёғарди чилла қори.

Боболаринг фронтда,

Қон кечар кўп қатори.

Оч қолсак-да, ишлардик,