Наво савтин тараннум қилмадинг ҳеч…

Эй муғанний, чун ниҳон розим билурсан - соз туз,

Тортибон мунглуғ наво, созинг била овоз туз.

Жаҳон халқлари адабиётига муносиб ҳисса қўшган мутафаккир шоир Алишер Навоийнинг сеҳрли қаламига мансуб ушбу ғазали муғаннийга, ўзининг жозибали куйлари билан қалб торларини чертувчи, оддий,

«Мен жилғаман, дарё бўлиб тошгим келади…»

Дуторнинг ҳазин оҳанги кузда япроқларнинг шивирлашидек, ариқда шилдираб оқаётган сув овозидек оромбахш ҳамда тингловчини гоҳ у, гоҳ бу ҳолга солиб, унга мозийдан хабар келтиргувчи садодек гўё.

Миллий мусиқа чолғуси – дуторнинг ана шундай сеҳрли оҳангини ҳаётининг мазмуни, деб билган ва нозик бармоқлари фақат дутор чертишга муносиб муғанний қизларимиздан Ҳуррият Ҳасановани суҳбатга чорладик…