Тожикистон халқ шоири Нурмуҳаммад Ниёзий: «Шоирлик – менинг тақдирим»

Муаллифдан: Мен Тожикистон Халқ шоири Нурмуҳаммад Ниёзий билан бир йилдан буён суҳбатлашишга чоғланаман. Лекин ҳар гал негадир суҳбат ортга сурилаверади. Халқ бахшиларидай ич-ичидан туйғулари тошиб келиб, экспромт тарзида шеър битадиган, шеъриятни муҳаббат деб биладиган, Она юрти, халқи, она тили ҳақида юрак-юракдан берилиб гўзал сатрлар тузадиган бу ижодкор билан суҳбатим одатдагидан бошқача бўлишини истардим.

Муҳтож ва тиланчининг фарқи нимада?

Ёхуд жамиятимизнинг доғига айланиб бораётган нохуш кўринишлар хусусида

Ҳаёт ҳамиша бир текис бўлмайди. Жамиятимизда ўзларига тўқ яшайдиганлар ҳам, баъзи сабабларга кўра, муҳтожликда кун кечирадиганлар ҳам бор. Бой-бадавлатларнинг муҳтожларга мурувват кўрсатиши, хайр-эҳсон этагини тутишлари инсоний фазилат ҳисобланиб, азал-азалдан бундай амаллар олқишланиб келинган.

Яқинда танишим бир воқеани сўзлаб берди. Рўдакий ноҳиясига қарашли