Бобожон ҒАФУРОВ, Тожикистон Қаҳрамони.
ПАНДУ ҲИКМАТЛАР
Буюк аллома, таниқли олим, академик, Тожикистон Қаҳрамони Бобожон Ғафуров илмий ишдан ташқари, бадиий ижод билан ҳам шуғулланганлар.
ӯтган асрнинг 30-йилларида «Қизил Тожикистон» («Халқ овози») газетасида бош муҳаррир вазифасида фаолият юритган Бобожон Ғафуровнинг «Панду ҳикматлар» асаридан парчани ӯқувчилар диққатига ҳавола этамиз.
***
Биз бу дунёдан фақат ӯзимизнинг меҳнату машаққатларимизни олиб кетамиз, улар бизнинг йӯлланмаларимиздир.
***
Ҳар бир одам, ҳар бир шахс эгаллаб турган мавқеидан қатъий назар, ӯз халқининг мухтор вакилидир.
Халқининг обрӯ-эътибори, миллатининг нуфузи унга боғлиқ. Ҳар бир киши ӯз халқи номини юқори кӯтариши ва аксинча, пастга уриши ҳам мумкин.
***
Ҳаёт пурмашаққат бир нарса ва ундан нафратланмаслик учун кишининг ӯз мақсаду матлаби бӯлиши даркор.
***
Даражанг баланд бӯлиши, жамиятда номинг чиқиши муҳим эмас, балки ӯз инсоний вазифангга мувофиқ бӯлишинг муҳимроқдир.
***
Доно киши ҳақини кеткизмайди, аммо донишманд бошқалар ҳақининг ӯзида қолишига йӯл қӯймайди.
***
Ҳаётимиз икки паллали тарозидай бизни синайди. Унинг тоши – бизнинг ёмон, юки эса – яхши ишларимиз. Ҳалол сотувчи юкни тошдан зиёдроқ қӯяди ва тошдор палла ҳамиша молдор палладан енгилроқ бӯлади. Шуурли одам доимо яхшилик аъмоли ёмон ишларидан кӯпроқ бӯлишига интилади.
***
ӯз ҳаётинг шоҳроҳидан узоқлашма, гарчанд у йӯл тошлоқ, ёнидагиси текис бӯлса ҳам.
***
Турмуш ҳаловатини маишатпараст эмас, балки заҳматкашу мутафаккир билади.
***
Юқори лавозим ҳеч кимни бахтли қилган эмас, буни ҳис этган киши бахтлидир.
***
Беғараз ёрдамнинг баҳоси бӯлмайди, шунинг учун ҳам аксарият вақт оддий бир нарсадай туюлади. Беғараз ёрдам ҳар икки томон покдиллигининг буюк воситасидир.
***
Ҳаёт аслида бир жанг майдони, ҳар бир киши – ундаги жангчи. Агар марди майдон бӯлсанг, жанг охиригача иштирок эт. Сен қӯлдан бой бермаган ӯша инсонийлигинг шижоатинг шаҳодатидир.
***
Инсон ҳам худди қудуқдаги сувга ӯхшайди. Агар ундан тинимсиз сув олинаверса, қурийди. Агар бирор кишидан ҳадеб ёрдам сӯрайверсанг, у бир кун сендан юз ӯгиради.
***
Одам ӯз шахсий маҳкамасидан қӯрқиши зарур, зеро, унинг ҳукми вақт ӯтиши билан авф қилинмайди.
***
Хатосини тузатган кишига юз офарин, дунёда бир ёмонни тугатиб, бир яхшини кӯпайтирди.
***
ӯзгалар учун қилган яхшилигинг, ӯзинг учун бир эҳсондир.
***
Қӯрқишу ваҳиманинг ҳам чеку чегараси бор. Халқ пода бӯлиб, у тиру туфангдан қӯрқиб, қулдек итоат қилади, деб ӯйлаган ҳукмрон нодондир. Одам қӯрқиб-қӯрқиб бир куни бу қӯрқиш жонига тегади ва ӯшанда қӯрқиш навбати золимга келади.
***
Зулм ва ғоратни муқаррар нарсага айлантирган халқ ҳеч қачон мустаҳкам асосга эга бӯлган давлат қура олмайди.
***
Тил яратган нарсани ҳеч ким ӯлдира олмайди ва тил ӯлдирган нарса ҳам қайта тирилмайди.
***
Тил буюк лашкарбошидир. Дунёдаги энг буюк ғалабалар тил қудрати-ла қӯлга киритилган.
***
ӯз хизматини кичиклар учун таҳқир, деб ҳисоблайдиганлар буюк эмаслар.
***
Ворисларинг сен қолдирган сандиқ тӯла олтинни зудлик билан йӯқотишади. Сенинг ҳунаринг маҳсули эса кишилар ёдида боқий қолади.
***
Биз бу дунёга меҳнат ва қийинчиликлар устидан ғалаба қилиш учун келганмиз. Агар роҳат учун бӯлганида абадий уйқу бас эди.
***
Меҳмондорлик ва меҳмонлик жиддий ишдир. Эсингдан чиқарма, меҳмону меҳмондорликнинг асоси бир-бирини эҳтиром қилишдир. Бил, меҳмоннинг иззати меҳмоннинг қӯлида, мезбон иззати – дастурхон.
***
Шундай меҳмон бӯлгинки, мезбон ҳам, суҳбатдошларинг ҳам сенинг ҳузурингда роҳат қилишсин.
***
Меҳмоннавозлик аслида ҳашаматли уй ва таомга эмас, самимий меҳрибонлик ва хушу маъноли суҳбатга боғлиқ.
Кимки фақат таом ейиш учун меҳмонликка борса, у меҳмон ниқоби остидаги тиланчидир.
***
Пулу молнинг камайишидан қӯрқма, пул кетадию сен қоласан. Бил, дунёдаги ҳамма нарсадан-да, ӯзинг қимматлироқсан.
Тожик тилидан Омонбой Жуман таржимаси.